BouwProfs

De bouw online verbonden.

Welke gunningscriteria voor duurzaamheid moeten we idealiter hanteren bij een aanbesteding?

Zomaar een artikel dat ik vorige week tegenkwam. Hoe mooi de ambities ook zijn op het gebied van duurzaam bouwen, bij een gemiddelde aanbesteding is het nog altijd de prijs die bepalend is.

Gebrek aan criteria voor duurzaamheid

Het blijft dat partijen duurzaamheid en prijs één op één naast elkaar blijven leggen waarbij het aspect prijs het uiteindelijk wint en duurzaamheid als 'te duur' wordt beoordeeld. Een belangrijke oorzaak voor het achterblijven hiervan is volgens het bovenstaande artikel het huidige gebrek aan criteria voor duurzaamheid.

Welke objectieve gunningscriteria zouden we kunnen en moeten hanteren voor duurzaam bouwen die ook nog eens goed te beoordelen zijn in de offerte fase tijdens ontwerp en aanneming?

Iemand een idee of ervaring hiermee?

Weergaven: 60

Hierop reageren

Berichten in deze discussie

Reactie via Linkedin van Sjef Akkermans:

Duurzaamheid en prijsstelling kunnen prima samengaan als het zou worden gecombineerd met tenminste 15 jaar onderhoud aan het geleverde. Dus inclusief MJOP.

Reactie via Linkedin van Mark Ossen:

Prijskopers zijn korte termijndenkers. Zijn binnen 4 jaar weer weg zodat ze niet geconfronteerd worden met hun visie en goedkope inkoop.

Waarschijnlijk worden ze op "hun"prestaties mbt goedkoper, meer besparen e.d. beoordeeld. Dus hele beoordelingssysteem moet op de schop en gebaseerd worden op TCO. Maar daar vraag je wat.

Diverse onderzoeken o.a. verricht door Nils Kok in Nederland, te vinden op zijn website www.nilskok.com of op de website van de Dutch Green Building Council, www.dgbc.nl, wijzen uit dat duurzaam bouwen over de hele levensduur van het vastgoed gemeten, het GOEDKOOPST is en conform alle economische maatstaven de beste keus (rendement op investering, huurwaarde etc.).

Het probleem is niet dat de prijs het uiteindelijk wint maar de prijs voor bouw en stichtingskosten. Ofwel: de exploitatiekosten worden niet of nauwelijks meegeteld. We hebben hiervoor in het Nederlands een zeer oude zegswijze: "goedkoop is duurkoop". Men koopt goedkoop in maar betaalt dubbel en dwars in de gebruiksfase. Dat is dom en er is geen ander woord voor.

Dat geldt vooral voor de opdrachtgever want die gaat het gebouw gebruiken of exploiteren. Het geeft aan hoe conservatief de bouwsector en vastgoedexploitatie is en, ondanks zeer veel werk door mensen als Nils Kok, Jan Jonker en andere verduurzamers, het nog steeds niet in de gaten heeft en vast blijft zitten in een vastgelopen elpee die maar steeds hetzelfde riedeltje draait.

Het heeft dus helemaal geen zin om te vragen naar objectieve gunningscriteria voor duurzaam bouwen. Daar ligt niet het probleem. Het probleem zijn de verkeerde verdienmodellen en de wijze van kostencalculatie.

Er bestaan al objectieve gunningscriteria, bijv. het Breeam label (of enig ander dat op dit gebied is ontwikeld en al jaaaaren bestaan) waarmee goed kan worden gemeten hoe duurzaam een ontworpen vastgoedobject is.

Een belangrijke oorzaak voor het achterblijven van verduurzaming in de bouw is in het geheel niet het ontbreken van objectieve duurzaamheidscritera. Het Breeam label bestaat in Nederland als sinds 2008. Ik moest zelfs even met mijn ogen knipperen toen ik dat hierboven las.

Het kan natuurlijk dat er geen verschil is in onderhoudskosten. (of dat dat niet is te bepalen)

Dan wil je toch het beste milieuontwerp.    

Antwoorden op discussie

RSS

Wie zijn lid van BouwProfs?

© 2019   Gemaakt door Michel Eek.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden

Google+